Ο τάφος
Ο τάφος του Ναπολέοντα: η επιστροφή των λειψάνων του και ο σχεδιασμός της κρύπτης
Πώς το φέρετρο του Αυτοκράτορα επέστρεψε από τη Σάντα Έλενα το 1840, γιατί περίμενε έπειτα είκοσι χρόνια σε ένα παρεκκλήσι, και από τι είναι πραγματικά φτιαγμένη η σαρκοφάγος.
Κλείστε τη θέση μου ↗Γρήγορη απάντηση
Ναι, ο τάφος που βλέπετε στο Aura Invalides έχει μια ιστορία που αξίζει να γνωρίζετε. Τα λείψανα του Ναπολέοντα επέστρεψαν από τη Σάντα Έλενα το 1840 και έφτασαν στο Les Invalides στις 15 Δεκεμβρίου εκείνης της χρονιάς. Ο αρχιτέκτονας Louis Visconti σχεδίασε μια ανοιχτή κρύπτη κάτω από τον θόλο, και το Musée de l'Armée καταγράφει ότι ο Αυτοκράτορας αναπαύθηκε εκεί στις 2 Απριλίου 1861.
Από την Αγία Ελένη στην κρύπτη
| Έτος | Τι συνέβη | Source |
|---|---|---|
| 1840 | Ένας νόμος της 10ης Ιουνίου ορίζει τον Dôme ως τον χώρο για τον τάφο | Βικιπαίδεια, Les Invalides |
| 1840 | Το φέρετρο φτάνει στο Les Invalides στις 15 Δεκεμβρίου | Βικιπαίδεια, Επιστροφή των λειψάνων |
| 1842 | Ο Λουί Βισκόντι επιλέγεται ως αρχιτέκτονας | Βικιπαίδεια, ο τάφος του Ναπολέοντα |
| 1853 | Ο Βισκόντι πεθαίνει με τον τάφο ημιτελή | Βικιπαίδεια, ο τάφος του Ναπολέοντα |
| 1861 | Ο Ναπολέων τοποθετείται στη σαρκοφάγο στις 2 Απριλίου | Μουσείο του Στρατού |
Η απόφαση του 1840
Ο Ναπολέων πέθανε εξόριστος στη νήσο Αγίας Ελένης το 1821 και τάφηκε εκεί. Το λήμμα της Wikipedia για την επιστροφή των λειψάνων του, που οι Γάλλοι αποκαλούν retour des cendres, εξηγεί ότι το εγχείρημα ανήκε στον βασιλιά Λουδοβίκο-Φίλιππο και στον υπουργό του Αδόλφο Τιέρ, και ότι η βρετανική κυβέρνηση ενέκρινε το αίτημα της Γαλλίας τον Μάιο του 1840. Η λέξη cendres, δηλαδή στάχτες, είναι σχήμα λόγου: το σώμα δεν είχε αποτεφρωθεί. Νόμος της 10ης Ιουνίου 1840 όρισε τον Θόλο των Απομάχων ως τόπο του τάφου. Το παρεκκλήσι ήταν ήδη τόπος ανάπαυσης στρατιωτών, αφού ο ίδιος ο Ναπολέων είχε μεταφέρει εκεί τον τάφο του Τυρέν το 1800.
Το ταξίδι της Belle Poule
Η ίδια είσοδος ακολουθεί την αποστολή. Η φρεγάτα Belle Poule απέπλευσε από την Τουλόν τον Ιούλιο του 1840 υπό τη διοίκηση του Πρίγκιπα ντε Ζουανβίλ, του τρίτου γιου του βασιλιά, και έφτασε στη Σάντα Έλενα τον Οκτώβριο. Το φέρετρο ανυψώθηκε, ανοίχτηκε σύντομα μπροστά σε μάρτυρες που είχαν μοιραστεί την εξορία του Αυτοκράτορα και σφραγίστηκε μέσα σε νέα φέρετρα που μεταφέρθηκαν από τη Γαλλία. Το πλοίο έφτασε στη Χερβούργο στις 30 Νοεμβρίου. Από εκεί το φέρετρο ταξίδεψε με ατμόπλοιο ποταμού ανεβαίνοντας τον Σηκουάνα, με πλήθη στις όχθες, και στις 14 Δεκεμβρίου αγκυροβόλησε στην Κουρμπεβουά, στα βορειοδυτικά όρια του Παρισιού.
15 Δεκεμβρίου 1840
Η κηδεία πραγματοποιήθηκε την επόμενη μέρα. Η Wikipedia περιγράφει μια τεράστια επίχρυση άμαξα να σέρνει το φέρετρο μέσα από το Παρίσι προς το Les Invalides, όπου ο βασιλιάς και οι κορυφαίοι πολιτικοί της Γαλλίας περίμεναν στο βασιλικό παρεκκλήσι. Στη συνέχεια η εκκλησία παρέμεινε ανοιχτή στο κοινό, φωτισμένη όπως την ημέρα της τελετής, από τις 16 έως τις 24 Δεκεμβρίου. Αυτό δεν ήταν το τέλος της διαδρομής. Ο τάφος δεν υπήρχε ακόμη, και το φέρετρο τοποθετήθηκε στο παρεκκλήσι του Saint-Jérôme, ένα από τα παρεκκλήσια γύρω από τον τρούλο, όπου θα παρέμενε για περισσότερα από είκοσι χρόνια.
Η ανοιχτή κρύπτη του Visconti
Η καταχώριση της Wikipedia για τον τάφο αναφέρει ότι ένας διαγωνισμός το 1840 προσέλκυσε 81 αρχιτέκτονες και ότι ο Louis Visconti επιλέχθηκε το 1842. Η ιδέα του ήταν να σκάψει: μια κυκλική κοιλότητα, μια ανοιχτή κρύπτη, κάτω από το κέντρο του θόλου, ώστε οι επισκέπτες να κοιτούν προς τα κάτω τη σαρκοφάγο από ψηλά. Το Musée de l'Armée σημειώνει ότι αυτό συνεπαγόταν εκτεταμένες ανασκαφές, και το ενημερωτικό του δελτίο χρονολογεί τις αλλαγές στο εσωτερικό, συμπεριλαμβανομένου του μεγάλου βωμού και του θόλου του, στα έτη από το 1842 έως το 1853. Γύρω από την κρύπτη εκτείνεται μια στοά σε δώδεκα κίονες σκαλισμένους με μορφές νικών του James Pradier, με δέκα ανάγλυφα πάνελ του Pierre-Charles Simart.
Από τι είναι φτιαγμένη η σαρκοφάγος
Η σαρκοφάγος συχνά λέγεται ότι είναι από κόκκινο πορφυρίτη. Η καταχώριση στη Wikipedia το διορθώνει αυτό: πρόκειται για έναν μωβ χαλαζίτη που εξορύχθηκε στη ρωσική Καρελία, επιλεγμένο για να θυμίζει τον πορφυρίτη των ύστερων ρωμαϊκών αυτοκρατορικών ταφών, και στέκεται πάνω σε βάση από πράσινο γρανίτη από τα Βόσγια. Ο όγκος έφτασε στο Παρίσι τον Ιανουάριο του 1849, και η αναζήτηση του κατάλληλου λίθου είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους το μνημείο πήρε τόσο πολύ χρόνο. Ο Visconti πέθανε τον Δεκέμβριο του 1853. Δύο διάδοχοι ολοκλήρωσαν το έργο. Στις 2 Απριλίου 1861 το φέρετρο μεταφέρθηκε από το παρεκκλήσι του Saint-Jérôme στη σαρκοφάγο, σε μια ήσυχη τελετή στην οποία παρέστη ο Ναπολέων Γ΄.
Συχνές ερωτήσεις
Πότε τοποθετήθηκε ο Ναπολέων στον τάφο;
Στις 2 Απριλίου 1861, σύμφωνα με το Musée de l'Armée. Τα λείψανά του βρίσκονταν στο Les Invalides από τις 15 Δεκεμβρίου 1840.
Ποιος σχεδίασε τον τάφο του Ναπολέοντα;
Ο αρχιτέκτονας Λουί Βισκόντι επιλέχθηκε το 1842. Πέθανε το 1853, πριν ολοκληρωθεί το έργο.
Είναι η σαρκοφάγος φτιαγμένη από πορφυρίτη;
Συχνά περιγράφεται έτσι. Η καταχώριση στη Wikipedia αναφέρει ότι πρόκειται για έναν μωβ χαλαζίτη από τη ρωσική Καρελία πάνω σε βάση από πράσινο γρανίτη των Βοσγίων.
Πηγές